Tekenen behoorde weer tot de dagelijkse bezigheden, al was het in functie van mijn werk. Maar daar kwam verandering in. Ik herontdekte de schoonheid en mijn passie verdiepte zich terug. In de daaropvolgende jaren hebben heel wat kunstenaars mijn inspiratie verder gevoed.

Al mijn leermeesters vormen een belangrijke schakel in mijn creatieve zoektocht. Een reeks lessen met Roland Palmaerts liet mij kennismaken met de vele aspecten van het aquarel. Viktor Zhadanov leerde mij werken met complexe kleurmengingen. De nat-in-nat techniek van Slava Korobeynicov lichtte een andere tip van de sluier. Jan De Visch hamerde er het belang van de schildersprincipes in. Brian Atyeo bracht mij in contact met de techniek van de collage, welke ik tot op de dag van vandaag met een groeiend enthousiasme beoefen. Maar een heel bijzonder leermeester was Alvaro Castagnet. Mijn eerste workshop met deze kunstenaar was een keerpunt in mijn artistieke ontwikkeling. Niet alleen zijn werk had een onmiskenbare invloed op de manier waarop ik nadien zelf het penseel hanteerde. Zijn overtuigende, flamboyante manier van lesgeven confronteerde mij met mijn eigen creatieve belemmeringen en zette mij aan om mijn evenwichten te herdefiniëren, de veilige zone van het detailschilderen te verlaten voor de suggestie, het experiment te wagen om te kiezen voor samenhang, sfeer en schoonheid te zien als een reis van voortdurend uitproberen, te zoeken en af en toe iets prachtigs te maken.

Vandaag is schilderen een deel van mijn leven, ook op professioneel vlak. Mijn passie, mijn voedsel. En ik geef mijn kennis met liefde door.